وحیانیت نص
13 بازدید
محل نشر: قبسات » پاییز 1382 - شماره 29 » (32 صفحه - از 109 تا 140)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
چکیده موضوع وحیانی بودن نص از مهم‏ترین مباحث وحی است. طبق دیدگاه عمومی مسلمانان، یگانه، مصدر و منبع وحی و آیات قرآن کریم در لفظ و معنا، خداوند حکیم و علیم است. بسیاری از دانشمندان اسلامی وحیانی بودن نص قرآن کریم را امری مسلّم گرفته و برخی دیگر از جمله علاّمه طباطبایی به آن تصریح کرده‏اند، قلمرو وحیانیت نص در محدوده الفاظ، ترکیب و تنظیم آن‏ها است، و از آثار و نتایج آن، مهیمن بودن قرآن کریم بر دیگر کتاب‏ها، قدسی و ماورایی بودن، واقع نمایی و حقیقت‏پردازی و اعتبار والای سند آن است. از ادلّه آن می‏توان به اتّفاق مسلمانان، ادّعاهای خود قرآن کریم، از جمله آیات وحی، انعام، 15؛ طه، 114 و آیات دخالت نداشتن پیامبر در متن وحی، از جمله یونس، 15؛ نمل، 6 و نحل، 103 و ادلّه بیرونی از جمله اُمّی بودن پیامبر صلی‏الله‏علیه‏و‏آله ، آیات تحدّی و اعجاز قرآن و تعبیر قرآن به قرائت و کتاب اشاره کرد. مخالفان از عصر رسالت، همواره شبهه‏هایی را ضدّ بر علیه متن قرآن مطرح کرده‏اند تا آن را بشری جلوه دهند. مخالفان عصر رسالت، پیامبر را به سحر، افترا و اسطوره‏گویی متّهم می‏کردند، در این عصر نیز خاورشناسان با طرح مصدر بودن تورات و انجیل برای قرآن و نیز قرآن لفظ و سخن محمّد است، به تضعیف این نصّ الاهی می‏پردازند که از جمله می‏توان بروکلمان، ریچارد بِل، فیلیپ حتّی، بول، ان جی داود و یوسف درّة الحداد را نام برد؛ امّا تمام مطالب آن‏ها برداشت‏های شخصی با دلیل‏های سست و بی‏پایه است. همچنین برخی از روشنفکران، وحی را تجربه نبوی و تابع پیامبر می‏دانند که شواهد تاریخی......
آدرس اینترنتی